Bu aralar insanın yazı yazmak içinden gelmiyor. Nerede ise her gün bir dost, arkadaş, tanıdık veya bir Bursa’ya katkı koyan insanın vefat haberini veriyorum. Doğum gibi ölüm de vazgeçilmez.
Ama bazı yakın vefatlar insana farklı koyuyor.
1970’li yılların son yarısıydı. Bursa Hakimiyet spor servisinde Enver Ayhan’ın şefliğinde çalışıyorduk. Aykan Uzoğuz büyüğümüz, Erol Bilenser, Levent Gencelli, Mehmet Gerçeksi birlikteydik. Zaman zaman gazeteye okuyucu mektupları gelirdi. Bunların içinde bazen köşe yazısı formatında yazılar olurdu. Sevgili Engin Aksöz o zamanlar Hacettepe Üniversitesi’nde okuyordu. Babası Orman Müdürlüğü’nde çalışıyordu. Bursa Hakimiyet’e de yazılar gönderiyordu. Kalemi kuvvetliydi.
Bir gün gazeteye gönderdiği mektuplardan adresini buldum ve evinin kapısını çaldım. Sevgili Engin kapıyı açtı. Kendimi tanıttım. Oturduk annesinin ikramlarını yedik içtik. Sonra onu gazeteye davet ettim. Birlikte gazeteye geldik. Enver Ağabey ve diğer arkadaşlarla tanıştırdım.
Onun gazeteciliği meslek olarak seçmesine vesile olurken, Bursa basının da böyle güçlü bir kalem kazanmasına vesile olmuştum.

Uzun yıllarımız birlikte geçti. Merinos Stadı, Veledrom, Atatürk Spor Salonu birlikte olduğumuz mekanlardı. Gazeteciliğin dışında uzun yıllar babamın da yöneticiliğini yaptığı Sönmez Filament’te de çalışmıştı.
Koyu bir Bursaspor taraftarıydı. Evlendiği günü, çocuklarının oluşunu anımsıyorum.
Engin Aksöz, Bursa basının değerli bir kalemi, bir biçimde Bursaspor ve Bursa amatör sporlarının değerli bir hafızasıydı.
Sizlerle eski günlerden kalan siyah beyaz bir fotoğraf paylaşıyorum. Ferudun Pehlivan’ın eskiden sahibi olduğu Akçam Otel’de Güreş Milli Takım Kampı. Soldan sağa: Hasan Sevinç, Bendeniz, Muharrem Atik, Engin Aksöz ve Levent Gencelli.
Sevgili Engin ışıklar içinde uyu.
Aksöz Ailesi’ne, Bursa spor camiasına, medya dünyasına ve sevenlerine başsağlığı diliyorum.